ik was terug op aarde, en zulks niet tot mijn verdriet
sterker, ik was terug in den haag
waar mijn wieg had gestaan en je mijn graf kon vinden
bordjes wezen de weg
ik zat voor de verandering goed in mijn vel
dat was wel eens anders geweest
wat zou ik, teruggekeerd, kunnen doen; wat kon ik uitrichten?
terwijl ik door de binnenstad dwaalde, wierp ik af en toe
een vlugge blik in een winkelruit en zag mezelf voorbijgaan
maar het winkelend publiek, talrijk op deze koopzondag,
ontwaarde me niet, haastte zich met volle tassen vooruit
en denderde dwars door me heen
zonder dat het me een schrammetje opleverde
ik bleef, onder de voet gelopen
en vertrapt, intact
die zorg, heel blijven, uit één stuk,
kon ik met een gerust hart achter me laten
bleef de vraag: wat kon ik doen?
over water lopen had ik onder de knie
en als ik naar de noord- of zuidpool ging, om eens
iets te noemen, daar een handstand maakte
en mijn vingers losjes tegen het ijs hield,
dan draaide de aarde op mijn vijf vingertoppen om haar as
dat vergde geen bijzondere inspanning: een koud kunstje
maar zou me dat op één vingertop lukken?
ik had de benodigde diploma’s op zak
maar bezat ik ook de vereiste vaardigheden?
had ik dat huzarenstukje na enig oefenen onder de knie
dan kon ik me aan de wonderbare brood-
en wijnvermenigvuldiging wagen —
en laat dat brood bij nader inzien maar zitten
A Divine Miracle
Arno Bohlmeijer
I returned on earth, and it didn’t make me sad,
in fact, I was back in The Hague
where my cradle had been and my grave could be found
signs were showing the way
I was in good shape these days
that certainly hadn’t always been the case;
upon return, what could I do, what to create?
straying downtown, I cast an occasional short
glance into a store window and saw myself passing by
but the shopping crowd, countless on this trading Sunday,
failed to perceive me, hastened on with full bags
and banged smack through me
without causing so much as a scratch;
knocked over and trampled
I stayed intact
that task of keeping whole, unscathed,
could be put behind me in peace of mind
remained the question: how to spend my time?
I’d mastered walking on the sea
and a visit to the North or South Pole, to give
one example, doing a handstand there,
putting my fingers lightly on the ice,
then the earth would rotate on my five fingertips
which took no special effort: a piece of icy cake
but would one single fingertip succeed?
I owned the right degrees
but did I also have the required skills?
achieving that master feat after some practising
I could take a chance at the miraculous
multiplying of bread and wine –
and on second thoughts, never mind the bread
